โมกมัน
  • ชื่อวิทยาศาสตร์ : Wrightia arborea (Dennst.) Mabb.
  • ชื่อวงศ์ : APOCYNACEAE
  • ชื่ออื่นๆ : มูกน้อย มูกมัน (น่าน), โมกมันเหลือง (สระบุรี), มักมัน (สุราษฎร์ธานี), โมกน้อย (ทั่วไป), เส่ทือ แนแก แหน่แก (กะเหรี่ยง-แม่ฮ่องสอน)
  • ลักษณะวิสัย : ไม้ยืนต้นขนาดเล็ก สูง 5-15 เมตร 

ใบ ใบเดี่ยวออกเรียงตรงข้ามกันสลับตั้งฉาก ลักษณะของใบเป็นรูปรีหรือรูปไข่ ใบมีขนาดกว้างประมาณ 3-8 เซนติเมตรและยาวประมาณ 7-18 เซนติเมตร ปลายใบแหลมหรือเรียวแหลม โคนใบสอบ ส่วนขอบใบเรียบไม่มีหยัก พื้นผิวใบบางคล้ายแผ่นกระดาษ แผ่นใบมีขนนุ่มทั้งสองด้าน 

ดอก  ดอกเป็นช่อกระจุกตามปลายกิ่ง ดอกสีขาวอมเหลือง ดอกมีกลิ่นหอม กลีบดอกรูปรีแกมรูปไข่กลับ หรือเป็นรูปไข่กลับ ปลายมน ปลายหลอดกลีบดอกก้านดอกมีขนสั้นนุ่ม ส่วนด้านในเกลี้ยงถึงมีขนละเอียด ดอกแรกบานจะเป็นสีขาวอมเหลือง ข้างนอกเป็นสีเขียวอ่อน และเมื่อดอกบานเต็มที่จะเปลี่ยนเป็นสีม่วงหรือสีแดงม่วง 

ผล  ผลเป็นฝักยาวติดคู่กันและห้อยลง ฝักเป็นรูปทรงกระบอก เป็นร่อง 2 ร่อง พื้นผิวฝักเกลี้ยงหรือขรุขระ ไม่มีรูอากาศ ฝักเมื่อแก่เต็มแห้งแล้วจะแตกออกได้ ภายในมีเมล็ดเป็นจำนวนมาก ลักษณะของเมล็ดเป็นรูปรีหรือรูป ที่ปลายด้านหนึ่งมีขนปุยสีขาวเป็นกระจุกติดอยู่ 

ช่วงเวลาที่มีดอกและผล เดือนเมษายน – เดือนสิงหาคม

สรรพคุณทางยา : เปลือก ยาบำรุงธาตุ แก่น ปรุงเป็นยาขับเลือด ยางจากต้น แก้บิดมูกเลือด เปลือกและยาง มีฤทธิ์ต้าน เชื้อบิด ใบ เป็นยาขับน้ำเหลือง แก้ท้องมาน แก้ตับพิการ ดอก เป็นยาระบายท้อง ราก ใช้เป็นยาแก้ลม