ชมพูพันธุ์ทิพย์

ชื่อวิทยาศาสตร์ :Tabebuia rosea (Bertol.) Bertero ex A. Dc.
ชื่อวงศ์ : BIGNONIACEAE
ชื่ออื่นๆ : ชมพูอินเดีย , ธรรมบูชา
ลักษณะวิสัย : ไม้ยืนต้นผลัดใบขนาดกลางถึงขนาดใหญ่

ใบ
ใบประกอบรูปนิ้วมือมี 5 ใบย่อย ใบรูปขอบขนาน หรือรูปรีแกมรูปไข่ ปลายใบแหลม โคนใบมน แผ่นใบหนาสีเขียวเข้ม

ดอก
ดอกช่อกระจุกที่ปลายกิ่ง มีดอกย่อยจำนวนมาก ดอกเป็นสีชมพูอ่อน ชมพูสดและขาว กลางดอกสีเหลือง โคนกลีบดอกเชื่อมติดกันเป็นหลอดแยกเป็น 5 แฉกคล้ายรูปแตร ยาว 5-7 ซม. มักบานพร้อมกัน ร่วงง่าย

ผล
ผลแห้งแตก เป็นฝักกลม ยาว 15-30 ซม. เมื่อแก่แตกเป็น 2 ซีก เมล็ดแบนสีน้ำตาลมีปีก

ช่วงเวลาที่มีดอกและผล
กุมภาพันธ์ – เมษายน

สรรพคุณทางยา
ใบ นำมาต้มดื่มแก้ปวดท้องหรือท้องเสีย ตำให้ละเอียดพอกรักษาแผล