จำปา
  • ชื่อวิทยาศาสตร์ : Magnolia champaca (L.) Baill. ex Pierre
  • ชื่อวงศ์ : MAGNOLIACEAE
  • ชื่ออื่นๆ :จำปาเขา จำปาทอง (นครศรีธรรมราช), จำปาป่า (สุราษฎร์ธานี), จุมปา จุ๋มป๋า (ภาคเหนือ), จำปากอ (มลายู-ภาคใต้), มณฑาดอย 
  • ลักษณะวิสัย :ไม้ยืนต้นขนาดกลางถึงขนาดใหญ่ สูงประมาณ 15-30 เมตร

ใบ ใบเป็นใบเดี่ยว ใบใหญ่สีเขียวเป็นมัน ลักษณะคล้ายรูปรีแกมขอบขนาน กว้างประมาณ 4-10 เซนติเมตร และยาวประมาณ 10-25 เซนติเมตร โคนใบสอบ ปลายใบแหลม เนื้อใบบาง ใบอ่อนจะมีขน ส่วนใบแก่จะเกลี้ยง ใบมีเส้นใบประมาณ 16-20 คู่ และก้านใบยาวประมาณ 2-4 เซนติเมตร โคนก้านใบป่อง

ดอก  ดอกเดี่ยวสีเหลืองอมแสด ดอกมีกลิ่นหอมแรง ออกดอกตามซอกใบใกล้ ๆ ปลายกิ่ง ดอกตั้งขึ้น ดอกตูมเป็นรูปกระสวย มีแผ่นสีเขียวคลุมอยู่และจะหลุดไปเมื่อดอกบาน ที่กลีบดอกและกลีบเลี้ยงจะมีลักษณะเหมือนกัน มีจำนวน 12-15 กลีบ แต่ละกลีบรูปยาวรีแกมรูปหอก

ผล  ผลเป็นกลุ่ม มีความยาวประมาณ 6-9 เซนติเมตร ผลย่อยค่อนข้างกลม มีเส้นผ่านศูนย์กลางประมาณ 1 เซนติเมตร มีเมล็ดหลายเมล็ด สีดำ เมล็ดค่อนข้างกลม เปลือกหุ้มเมล็ดสีแดงแสด

ช่วงเวลาที่มีดอกและผล ออกดอกตลอดทั้งปี

สรรพคุณทางยา : เปลือกต้น แก้คอแห้ง แก้ไข้ ขับเสมหะ ใบ เป็นยาแก้โรคประสาท แก้เส้นประสาทพิการ ดอก ปรุงเป็นยาหอม ขับลม แก้อ่อนเพลียวิงเวียนศรีษะ บำรุงหัวใจ บำรุงประสาท แก้ไข้ บำรุงโลหิต ทำให้เลือดเย็นกระจายโลห