รางจืด
  • ชื่อวิทยาศาสตร์ : Thunbergia laurifolia Lindl.
  • ชื่อวงศ์ : ACANTHACEAE
  • ชื่ออื่นๆ : รางเย็น คาย (ยะลา), ดุเหว่า (ปัตตานี), ทิดพุด (นครศรีธรรมราช), ย่ำแย้ แอดแอ (เพชรบูรณ์), น้ำนอง (สระบุรี), จอลอดิเออ ซั้งกะ ปั้งกะล่ะ พอหน่อเตอ (กะเหรี่ยง-แม่ฮ่องสอน), กำลังช้างเผือก ยาเขียว เครือเขาเขียว ขอบชะนาง (ภาคกลาง), ว่านรางจืด
  • ลักษณะวิสัย : ไม้เลื้อยหรือไม้เถาที่มีเนื้อแข็ง

ใบ
  ใบเดี่ยวออกตรงข้ามกัน ลักษณะของใบคล้ายรูปหัวใจหรือรูปใบขอบขนานหรือเป็นรูปไข่ โคนใบมนเว้า ปลายใบเรียวแหลม ใบกว้างประมาณ 4-7 เซนติเมตร และยาวประมาณ 8-14 เซนติเมตร มีเส้นอยู่ 3 เส้นออกจากโคนใบ

ดอก
  ดอกสีม่วงอมฟ้า ใบประดับสีเขียวประแดง กลีบเลี้ยงรูปจาน ดอกเป็นรูปแตรสั้น โคนกลีบดอกมีสีเหลืองอ่อน โคนดอกเป็นหลอดกรวยยาวประมาณ 1 เซนติเมตร เชื่อมติดกันเป็นหลอด และมักมีน้ำหวานบรรจุอยู่ภายในหลอด กลีบดอกมีปลายแยกเป็น 5 กลีบ มีเกสรตัวผู้ 4 อัน

ผล
  ลักษณะเป็นฝักกลม ปลายเป็นจะงอย เมื่อแก่จะแตกออกเป็น 2 ซีก

ช่วงเวลาที่มีดอกและผล
  ออกดอกตลอดทั้งปี

สรรพคุณทางยา
  ใบและราก ปรุงเป็นยาถอนพิษไข้ พอกบาดแผลรักษาแผลไฟไหม้ น้ำร้อนลวก รากและเถา แก้ร้อนใน แก้กระหายน้ำ